De gevangenismaatschappij maakt ons allen crimineel.

this is what democracy looks like

Procureur-generaal Yves Liégeois  stelt voor om DNA van pasgeboren baby’s te verzamelen (lees het artikel hier). Dit zou de strijd tegen misdaad in de toekomst een pak gemakkelijker maken. Ook oppert hij voor het afnemen van DNA bij nieuwkomers in het land en meer camera’s die de straten in de gaten houden. Hij zegt dat de maatschappij moet durven nadenken hoe ze haar burgers in de toekomst wil beschermen: “Een databank met al het DNA zou heel wat onderzoeken veel gemakkelijker maken. Je moet durven nadenken hoe je de burger in de toekomst verder beschermt. Voor die bescherming moet je iets durven prijs te geven. Onze privacywetgeving gaat veel te ver. Uiteraard moeten er strikte wettelijke criteria komen over het gebruik van DNA-gegevens.”

Wat Liégeois zegt, is slechts een verlengstuk van een maatschappelijke trend die zich in de hele westerse wereld voordoet: de overgang naar een gevangenismaatschappij. Hét buzzword bij uitstek is “veiligheid”. Alle politici, zowel “links” als rechts, zijn het er over eens dat de maatschappij onveilig is en dat daar iets aan moet gedaan worden. Harde repressie, nultolerantie, dat is de oplossing! De oorzaak van criminaliteit ligt volgens de beleidsmakers sinds mensen als Reagan bij de verachtelijke moraliteit van de crimineel zelf, en niet bij sociale factoren als armoede en de miserie die er uit voortkomt. “Want,” zo gaat de redenering, “er zijn ook anderen die in dezelfde omstandigheden geboren worden en die kunnen zich wel gedragen.”

Onze samenleving creëert criminelen. Enerzijds doordat de steeds groter wordende groep armen moet zien te overleven en soms geen andere uitweg ziet dan criminaliteit, anderzijds doordat de samenleving gebaseerd is op competitie. “Get rich or die trying” is het motto dat ons allen aangeleerd wordt. Nagenoeg iedereen probeert hogerop de sociale ladder te klimmen, en niemand wil vanonder eindigen. Criminaliteit kan een gemakkelijke weg naar veel geld zijn, dus is het logisch dat sommigen deze keuze maken in de wedstrijd naar de top.

De samenleving creëert niet enkel echte criminelen, ze creëert ook een spook van criminaliteit. Door te focussen op misdaad, door zo te hameren op dat er meer veiligheid moet zijn en door de media misdrijven uitvoerig te laten behandelen, creëert men een onveiligheidsgevoel. Dat onveiligheidsgevoel sloeg snel aan, in deze onzekere tijden van tijdelijke interim jobs, nakende ontslagen en een oorlog van iedereen tegen iedereen (en niet in het minst de armsten tegen de armsten).

En dus is de oplossing: meer blauw op straat, meer camera’s, de uitbreiding van de GAS-wetgeving, de bouw van verschillende nieuwe gevangenissen. “Wie niets te verbergen heeft, hoeft niks te vrezen!” roepen de verdedigers van de Big Brother-staat. Alleen is het wel die staat die bepaalt wat men moet verbergen en wat niet. Zij bepalen voor ons wat kan en wat niet kan, wat goed is en wat verwerpelijk. En wie zich niet schikt naar hun beeld van een brave burger, wordt gestraft. Een (GAS-)boete, vermomde dwangarbeid, een verplichte cursus,  de gevangenis. In de gevangenis wordt iedereen weggestopt die niet binnen het maatschappelijk plaatje past. Maar tegelijkertijd begint ook de buitenwereld steeds meer en meer op een gevangenis te lijken: er gelden strikte regels over wat kan en niet kan, en overal zijn er flikken en/of camera’s die in de gaten houden of iedereen er zich wel braafjes aan houdt. Iedereen is een mogelijke crimineel, en dus kunnen we maar best van iedereen DNA-stalen nemen.

Wel beste Yves (en anderen van uw slag), je mag nog zo je best doen om ons in beeld te houden, onder de duim krijg je ons nooit.  Hoe meer je probeert ons te controleren, hoe meer zin wij krijgen om de wet te overtreden. Als je oorlog wil, kan je oorlog krijgen. Als jij elke inwoner van het land tot vijand van de veiligheid bombardeert, bombarderen wij jouw controlemechanismen. Zet camera’s om uw camera’s te beschermen, want ze zijn allen in gevaar. In een wereld waar voor de vrijheid vechten crimineel is, zijn wij blij niet onschuldig te zijn.

Wie meer wil lezen over de gevangenis, de maatschappij die haar voortbrengt en ook brieven van tussen de vier muren wil lezen, kan dit vinden op de website van La Cavale. Veel artikels zijn in het Frans, maar er worden er ook nu ook een aantal naar het Nederlands vertaald.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s