Kapitalisme; groeien om te groeien. De ideologie van het kankergezwel.
De samenleving is in crisis. Financiële markten storten in, banken gaan over kop, bedrijven sluiten, politici krijgen de zaak niet onder controle en houden krampachtig vast aan de macht,… De architecten van dit psychotische systeem landen met een gouden parachute, voor de overgrote meerderheid zal de landing harder zijn…Hoog tijd om de oorzaak van dit alles in vraag te stellen. Crises zijn een onderdeel van het kapitalisme aangezien er geen enkele logica achter de groei-en-winst-maken-ideologie van het systeem zit. Als een totalitair wezen is het steeds op zoek naar nieuwe markten en sectoren om de groei te waarborgen. Alles, de natuur, mensen, dieren worden als citroenen uitgeperst en hun waarde wordt afgemeten aan hun economische bruikbaarheid om vervolgens al dan niet op de schroothoop te belanden. Als een spons zuigt het kapitaal het leven en alle aspecten van het mens-zijn op. Wat overblijft is een zure, verrechtste en onmenselijke maatschappij. Enerzijds is de productiviteit van de mensheid nog nooit zo groot geweest als vandaag; anderzijds zien we dat de wereldwijde ongelijkheid nooit eerder zo schrijnend was. Kapitalisme is een systeem dat steunt op uitbuiting en dat slechts enkelen ten goede komt. Wat sociaal-democraten en vakbonden ook mogen beweren, meer jobs en koopkracht zullen aan deze situatie niets veranderen. Het enige dat meer jobs en koopkracht kunnen bieden is de mogelijkheid om langer en harder te werken en meer overbodige consumptieartikelen aan te schaffen. De saaiheid van het bestaan wordt even iets draaglijker, maar loonslaven zullen we blijven. Als we de ‘vrije’ markt niet fundamenteel in vraag durven stellen kiezen we de kant van een samenleving die steeds donkerder zal worden.
Vernietig het kapitalisme! We zijn klaar voor de vrijheid! Het komt er vandaag niet op aan het kapitalisme te hervormen, we moeten het voor eens en voor altijd vaarwel zeggen. De eindeloze pogingen van de politieke partijen en vakbonden om binnen de huidige economische orde veranderingen aan te brengen hebben geen zoden aan de dijk gebracht. Hun tactieken zijn verouderd en hebben vandaag geen enkele slagkracht meer. Bovendien hebben hun leiders er geen enkel belang bij dat het kapitalisme in vraag gesteld wordt. Ze houden hun basis in bedwang, anders verliezen ze immers hun belangrijke positie binnen het systeem. Wij vinden het tijd om de rekening te maken. We geloven niet meer dat een ander onze problemen wel zal oplossen. De verkiezingen van 7 juli zijn dan ook één groot lachwekkend circus. We kunnen enkel kiezen tussen veel kapitalisme of nog meer kapitalisme, tussen veel onderdrukking of nog meer onderdrukking. Het is tijd om onze levens zelf in handen te nemen!
Anarchisten organiseren zichzelf Voor ons, anarchisten, is het niet naïef zich een wereld zonder kapitalisme in te beelden. Wat wel naïef is, is de hoop op een kapitalisme met een menselijk gezicht. Tijd om onszelf te bevrijden van vervelende systemen die ons vervreemden en verdelen. Tijd voor een anti-autoritaire samenleving, vrij van onderdrukking en gebaseerd op vrijheid en solidariteit. We willen onze dromen over vrijheid en gelijkheid niet te koop stellen aanwereld van consumptie en controle.
Anarchistisch Kollektief Gent
LATEN WE ONS ORGANISEREN
Het aantal bedrijven dat sluit vliegt ons om de oren, evenredig het aantal ontslagen en alle andere sociale ellende vandien. De dirigenten van deze kakofonie beweren alles in goede banen te leiden. Het enige wat ons te wachten staat is nog harder werken. Onze hard verdiende broodkruimeltjes worden dan nog eens te meer afgesnoept door enkele grote bonzen. En dit alles onder de goedkeurende blik van rechters, politici, advocaten en flikken, die gulzig mee vreten. Ook vakbonden stappen mee in de strategie van het kapitalistische monster, zonder enige kritiek. Waarom nog volgen in hun logice van onderhandelingen vanuit een onderdanige positie met de hoge bonzen?
Wij zijn het volk. Wij kunnen de macht terugeisen van de enkelingen. Wij kunnen ons kapitaal terugeisen. Het kapitaal waarvoor het volk hard gezwoegd heeft. Ons eigen kapitaal waarmee banken en bedrijven in het rond smijten…net als met mensenlevens. We mogen ons niet laten verlammen door hun politiek van angst en terreur. Namelijk angst voor nog meer verlies en onzekerheid. We vluchtten in het consumentisme en worden daarbij de marionetten van de machtshebbers. We moeten ons echter loswrikken uit die besturende touwtjes.
Nu hebben we nog een keuze, een niet voor de hand liggende keuze, maar wel de meest eerlijke voor iedereen. Laten we ons organiseren…per straat, per wijk, per bedrijf, per school…
Laten we werken in collectieven op alle werkvloeren. Hierbij wordt de winst eerlijk verdeeld onder de werkenden. De massale geldstromen naar de hoge bonzen en de alziende ordetroepen worden stop gezet. Werk naar vermogen, neem naar behoefte! De tijd is aangebroken om zich te verzetten. Iedere individuele daad tegen autoriteit, ieder collectief verzet tegen uitbuiting zijn initiatieven die we allemaal kunnen realiseren. Neem het heft in eigen handen! Wees creatief! Het is een proces van vallen en opstaan. Als elk naar eigen kunnen een steentje bijdraagt, zal er een samenleving staan, een menselijke samenleving!
Een maatschappij steunend op
vrijheid, gelijkwaardigheid en solidariteit
Anarchistisch kollektief Gent
Solidariteit met sans-papiers.
Het anarchistisch kollektief verklaart zich solidair met de strijd van sans-papiers. Wij vinden het absurd dat mensen beoordeeld en gediscrimineerd worden op basis van het al dan niet hebben van geldige documenten. We verwerpen alle grenzen omdat we ze zien als fundamenteel onmenselijke en vervreemdende constructies. Onmogelijk kunnen we ons neerleggen bij een maatschappij die enkel migranten toelaat die economisch bruikbaar zijn (in precaire arbeid die op slavernij gelijkt) en die jaarlijks duizenden ‘ongewensten’ laat creperen aan haar grenzen. De Belgische staat is verantwoordelijk voor de opsluiting en deportatie van duizenden migranten, voor de razzia’s en voor de doden aan de rand van fort Europa. Als anarchisten verzetten we ons tegen staat en kapitaal en tegen alke vorm van onderdrukking in het algemeen. Wij herkennen dit verzet ook bij vele sans-papiers en verklaren ons daarom solidair met hen. Hun strijd is grotendeels ook de onze.
We geloven echter niet dat voor de problemen van de sans-papiers een oplossing van de overheid zal komen. De boodschap van de politiek is duidelijk: mensen die een bijdrage kunnen leveren aan onze economie zijn welkom, de anderen worden opgejaagd als wild.
Het lijkt ons daarom naïef om te hopen op papieren voor iedereen en om daarom te lobbyen bij politieke partijen. Deze organisatievormen leiden tot reformistische eisen en controleren en verzwakken zo de strijd.
We kunnen ons niet scharen achter een strijd die niet verder durft kijken dan regularisatie, zonder daarbij de grenzen, de autoriteit en het kapitalisme (zowel de uitbuiting van Zuid door Noord als de uitbuiting hier in Europa) in vraag te stellen. Het komt er volgens ons op aan om alles wat ons onderdukt en van elkaar vervreemdt aan te vallen. Enkel zo kunnen we streven naar een vrije en solidaire wereld, waar racisme en onderdrukking geen kans krijgen.
Weg met alle grenzen!
Solidariteit met de sans-papiers !
Anarchistisch Kollektief Gent
